سلام به رو ماهتون... یه زمانی پاس شدن درس دیفرانسیل برام حسرت بود اما این ترم با نمره 20 قبول شدم. البته بقیه درس ها را با بهترین نمره قبولی پاس شدم به غیر از ریاضی گسسته که  اونم از کم کاری خودم بود. حالا فقط پروژم موندم و قراره مستندش را ارائه بدم و استاد برام نمره رد کنه و تا یک ماه دیگه نوشتنش را تموم کنم. وای باورم نمیشه کارشناسیم داره به این خوبی تموم میشه!

چند وقتیه به سرم زده که ادامه تحصیل بدم ولی نمی دونم کار درستی می کنم یا نه! با چند نفری مشورت کردم ولی کافی نیست. امیدم به خداست. امیدوارم اون چیزی که انتظارش را داشتم بهش برسم. نمی خوام دوباره تو جایگاهی قرار بگیرم که بعد احساس پیشمونی کنم. یکم زندگی کردن برام سخت شده و احساس می کنم اشباع شدم...
هنوز به خیلی چیزها که میخواستم نرسیدم ولی به جاش تا دلتون بخواد توی این زندگی لعنتی غرق شدم و دور و برم و را با چیزهای الکی پر کردم. باید چیزهای اضافی را پس بزنم و از اول برای آیندم برنامه ریزی کنم و هدف هام را مشخص کنم. تو این حال و هوا به مخیله ام چیزی به جز یه کام سنگین سیگار و مشروب ناب نمی رسه!

باید بگم با اینکه به ذهنم خطور کرده اصلا ایده خوبی به نظر نمی رسه چون من اصلا مرد این کارها نیستم. خب تا پلیس فتا نیومده بهتره بحث را عوض کنم. چند وقت پیش توی سایت خبری خوندم که اگه ما 78 سال عمر کنیم و تمام کارهای ضروری و غیر ضروری را هم انجام بدیم 9 سال وقت زیاد میاریم. بعد این سوال را طرح کرده بود که می خواهید باهاش چی کار کنید؟!



درسته عمر دست خداست و ممکنه 78 سال عمر نکنم و از اون 9 سال خیلیش را به بطالت گذروندم اما هنوز زمان دارم. هنوز فرصت زندگی کردن دارم. دلم می خواد تغییر کنم. یه تغییر بزرگ توی زندگیم بدم. برام دعا کنید. تا یه خاطر دیگه خدانگهدار./